Nova tehnologija donosi staklene površine koje ne samo da omogućavaju više svetlosti, već istovremeno osiguravaju privatnost, hlađenje prostora i automatsko čišćenje. Ovaj inovativni metamaterijal, poznat kao Polimerna Mikro-fotonska Višenamenska Metamaterija (PMMM), predstavlja tanki film koji se može postaviti na obične staklene površine.
Foto: Gan Huang, KIT
Specifične osobine materijala proističu iz mikroskopske strukture njegove površine u koju su urezani piramidalni uzorci široki samo 10 mikrona. Ove mini-piramide raspršuju 73% svetlosti koja ih pogodi, dajući materijalu mat izgled, bez odsjaja. Iako deluje neprozirno, ovaj materijal je iznenađujuće transparentniji od običnog stakla sa 95% propuštanja svetlosti, za razliku od uobičajenih 91% kod većine stakala.
Ova osobina omogućava prijatnije osvetljenje kako za ljude, tako i za biljke. Gan Huang, vodeći autor studije, izjavio je da materijal, kada se koristi na krovovima i zidovima, omogućava svetle i zaštićene unutrašnje prostore za život i rad. Istakao je da u staklenicima visoko propuštanje svetlosti može povećati prinose, a da se procenjuje da je efikasnost fotosinteze 9% veća nego u staklenicima sa staklenim krovovima.
Oglas
Hlađenje prostora
Najimpresivnija osobina PMMM materijala je njegova sposobnost da emituje toplotu direktno u svemir, čime hladi prostor. Ovaj fenomen, poznat kao radijativno hlađenje, koristi činjenicu da je Zemljina atmosfera transparentna za infracrvene talasne dužine.
Testiranjem je utvrđeno da su prostorije hladnije za 6°C zahvaljujući ovom materijalu.
Foto: Gan Huang, KIT
Samočisteća površina
Na površina materijala se ispod kapljica vode stvara sloj vazduha, pa se kapi jednostavno kotrljaju niz površinu, odnoseći sa sobom prašinu i prljavštinu. Ova osobina ga čini superhidrofobnim, sa uglom kontakta od 152 stepena.
Ekološki Pristup
Gan Huang navodi da materijal može istovremeno da optimizuje korišćenje sunčeve svetlosti, obezbedi pasivno hlađenje i smanji potrebu za klima uređajima. Rešenje može da se skalira i uključi u planove za ekološki održivu gradnju.
Istraživanje je objavljeno u časopisu Nature Communications.
